កំណត់ហេតុ

តុ​កំ​ព្យូ​ទ័រ​របស់ខ្ញុំ​

វា​មិន​​រញ៉េ​រញ៉ៃ​ខ្លាំង​ណាស់​! (យ៉ាប់​ភ្នែក​!) តែ​ញ៉ុម​ចូល​ចិត្ត​ ហេស​ហេស​ហេស​

តុ​នេះ​សាង​សង់​ឡើង​ដោយ​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​50%ណាបាទ! មិន​កុហក​ទេ​!

លក្ខណៈ​ពិ​សេស​>.^!!

  • កេស​ក្រដាស់​ចាស់​មួយ​ ដែល​មាន​ដាក់​សៀវ​ភៅ​មិន​ដែល​ប្រើ​ការ​ជា​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​និង​ (​ចៀស​វាង​រាយ​ពេញ​ផ្ទះ​)​
  • ក្តារ​បន្ទះ​ធំ​មួយ​ (​ យក​មក​ពី​បំ​នែក​តុ​ដែល​បាក់​បែក​ពី​សាលា​រៀន​មក​)lolzz
  • ក្តារ​បន្ទះ​តូច​ៗ​បី​បន្ទះ​ ជា​ទូ​ដាក់​សៀវ​ភៅ​ (​បង​ញ៉ុម​គាត់​រើស​យក​មក​អោយ​ មិន​ដឹង​បាន​មក​ពី​ណា​ខ្លះ​ទេ​ ហាស់​ហាស់​ហាស់​)
  • ហើយ​នៅ​មាន​ថូ​ផ្កា​ (​កា​ដុង​ទឹក​សុទ្ធ​ ជ័រ​មួយ​ កាត់​វា​ជា​រាង​ទ្រ​វែង​)
  • ញ៉ុម​បាន​​យក​ស្រោម​ខ្នើយ​មួយ​ដែល​លែង​ប្រើ​ នឹង​ក្រ​ណាត់​ចាស់​ៗមួយ​ចំ​នួន​មក​ធ្វើ​ជា​ អេ​ប៉ុង​សំ​រាប់​អង្គុយ​ការ​ពារ​រោគ​ឈឺ​ គូទ​ ផង​ដែរ​ ហាស់​ហា

មាន​អី​ឡូយ​ដែរ​តាស់​! មិន​ណយ​ទេ​ខ្ញុំ​ 🙂

មួយ​ទៀត​ គឺ​ទៅ​ផ្សារ​រើស​បាន​កាតាប​ ជជុះ​មួយ​ មើល​ទៅ​វា​សាមញ្ញ​មែន​ទែន​ តំ​លៃ​២ដុល្លា​ តែ​ញ៉ុម​យក​មក​កែ​ច្នៃ​បន្ថែម​ អី​ឡូវ​សូប្បី​តែ​បង​ប្រុស​ញ៉ុម​ក៏​ចង់​បាន​វា​ដែរ​! 😀

lolzz

ញ៉ុម​គិត​ថា​ធ្វើ​បែប​នេះ​ក៏​ល្អ​ម្យ៉ាង​ដែរ​ ទី​មួយ​ វា​មិន​អស់​លុយ​ ទិញ​តុ​បញ្ចុះ​តំ​លៃ​មួយ​ឆុត​អស់​ដល់​ទៅ  ៣០​ដុល្លា​ ហើយ​បើ​បែរ​ម​ក​ធ្វើ​បែប​នេះ​វិញ​ គឺ​មិន​អស់​លុយ​ហើយ​ ចេះ​កែ​ច្នៃ​របស់​ដែល​ប្រើ​ការ​លែង​បាន​ទៀត​ ពិត​ជា​ប្រ​សើរ​មែន​! ហេសហេស​

ទៅ​ជុំ​គ្រួ​សារ​នៅ​ខេត្ត​ ឆ្លៀត​​ដើរ​​ទិញ​​វត្ថុ​​ធាតុ​​ដើម​​ពី​​ដៃ​​ខ្មែរ​​ពិត​​ៗ​(ស្ករ​ត្នោត​)​

រីក​រាយ​ឆ្នាំ​ថ្មី​ ឆ្នាំ​ថោះ​ ត្រី​ស័ក​ ព.ស​ ២៥៥៤​

មិន​ដឹង​ថា​បង​ប្អូន​ពូ​មីង​ បាន​ធ្វើ​ដំ​ណើរ​កំ​សាន្ត​នៅ​តាម​ទី​ណា​ខ្លះ​នោះ​ទេ តែ​ដឹង​តែ​សប្បាយ​ទាំង​អស់គ្នាហើយ​មើល​ទៅ​ ព្រោះ​មួយ​ឆ្នាំ​មាន​តែ​ម្តង​ គប្បី​គួរ​ចែក​រំ​លែក​ការ​ពិបាក​ ក្តី​ព្រួយ​បារម្ភ​ទៅ​តាម​ឆ្នាំ​ចាស់​ៗ​អោយ​បាន​ជ្រះ​ស្រ​លះ​ពី​ក្នុង​ទ្រូង​

ចំ​នែក​ខ្ញុំ​វិញ​គឺ​បាន​ទៅ​ជួប​ជុំ​គ្រួ​សារ​តែ​មិន​បាន​ដើរ​លេង​អី​សប្បាយ​នោះ​ទេ​ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​បាន​ទៅ​ចូល​រួម​បុណ្យ​អ្នក​ភូមិ​ដែល​ឆ្ងាយ​ពី​ ដី​ចំ​ការ​របស់​ប៉ា​ខ្ញុំ​ជាង​ ៥​គី​ឡូ​ម៉ែត​ ដោយ​ជិះ​ម៉ូ​តូ​ឆ្លង​កាត់​ផ្ទះ​អ្នក​ស្រុក​ ព្រៃ​ស្តុក​តូច​មួយ​ វៀង​តាម​ភ្លឺ​ស្រែ​ជា​ច្រើន​កន្លះ​ ឆ្លង​អូរ​តូច​មួយ​ដែល​មិន​សូវ​មាន​ទឹក​ដក់ ​(​ព្រោះ​ជា​ខែ​ប្រាំង​) បត់​ឆ្វេង​បន្តិច​ កាច់​ទៅ​ស្តាប់​ ជិះ​ទៅ​ត្រង់​តាម​គុម្ព​ចំ​បើង​របស់​អ្នក​ស្រុក​ ហើយ​ក៏​ដល់​ភូមិ​តែ​ម្តង​ >.^!! ហ្ហើយ​ហត់​ណាស់​! មក​វិញ​បាន​ស្ពាយ​ស្ករ​ត្នោត​បាន​ ១០​គី​ឡូ​ នេះ​ឯង​ ហាស់​ហាស់​ហាស់​

គឺថាថ្មីៗស្រស់ៗក្តៅៗ តែ ម្តង ជាពិសេសនោះគ្មាន ជាតិ ថ្នាំ (គីមី)អ្វីឡើយ ....

អ្នក​ស្រុក​អ្នក​ភូមិ​នោះ​ទី​នេះ​គឺ រាក់​ទាក់​នឹង​រួស​រាយ​ទទួល​ មែន​ទែន​ ហើយ​ថែម​ទាំង​ចិត្ត​ល្អ​ទៀត​ផង​ >.< គឺ​នៅ​ក្នុង​ ឃុំ​ ចំ​បក់​ធំ​ មិន​ដឹង​ស្រុក​អី​ទេ​ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​ដែល​ជា​ស្រុក​កំ​ណើត​របស់​ខ្ញុំ​ lolzzz

ទៅ​មើល​រថយន្ត​អង្គរ​ជា​មួយ​មិត្ត​ភក្តិ​ថ្ងៃ​មិញ​.(លក្ខណៈ​ពិសេស​របស់​រថយន្ត​)​

ដក ទូ រស័ ព្ទ កញ្ចាស់ មួយ ថត យ៉ាង ហ៊ំ ហាន ! ហាហា

.

លឺថា​កម្ពុ​ជា​ចូល​ហ៊ុន​ជាមួយ​នឹង​ ហុង​កុង​ ហើយ​ចំ​ពោះ ប្រដាប់​គ្រឿង​ភាគ​ច្រើន​នាំ​ចូល​ នៅ​មិន​ទាន់​បង្កើត​ក្នុង​ប្រទេស​នៅ​ឡើយ​ទេ ។ តែ​ក៏​​ជា​កិតិ្ត​យស​សំ​រាប់​ស្នា​ដៃ​ខ្មែរ​យើង​ផង​ដែរ​ អនា​គត់​ច្បាស់​ជា​អភិ​វឌ្ឍន៍​លើស​នេះ​ទៅ​ទៀត​ ,,

ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​កូន​ខ្មែរ​ទំ​ពាំង​ស្នង​ឬ​ស្សី​ម្នាក់​ដែរ​ ញ៉ុម​ប្តេ​ជ្ញា​ថា​នឹង​រង​ចាំ​ជិះ​ >_O រថ​យន្ត​របស់​ខ្ញុំ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ 🙂

លក្ខណៈ​ពិ​សេស​

លក្ខណៈ​អាគុយ​

  1. រថយន្ត​ពីរ​កៅ​អី​អាច​រថ​ក្នុង​ល្បឿន​ 80 គីឡូ​ម៉ែត​ក្នុ​ង១​ម៉ោង​
  2. រថយន្ថ​បួន​កៅ​អី​អាច​រត់​បាន​ក្នុង​ល្បឿន​១២០គី​ឡូ​ម៉ែត​ក្នុ​ង​១​ម៉ោង​
  3. គុណ​ភាព​អា​គុយ​បញ្ចូល​ភ្លើង​បាន​ ១៥០០​ដង​ ទៅ  ២០០០​ដង​។
  4. បញ្ចូល​អគ្គីសនី​អា​គុយ​ ត្រូវ​រយៈ​ពេល​ពី ៣​ ម៉ោង​ រថយន្ត​អាច​រត់​បាន​ចំ​ងាយ​ ៣០០គី​ឡូ​ម៉ែត​។ បើ​បញ្ចូល​អស់​ភ្លើង​ ៤០ គី​ឡូ​វ៉ាត់​ម៉ោង​ រថ​យន្ត​អាច​រត់​បាន​ចម្ងាយ​ ៦០០​ គី​ឡូ​ម៉ែត​។
  5. ក្រុម​ហ៊ុន​មាន​គ្រឿង​បន្លាស់​គ្រប់​គ្រាន់​សំ​រាប់​ផ្គត់​ផ្គង់​ និង​ផ្លាស់​ប្តូរ​។
  6. រថយន្ត​អង្គរ​ ប្រើ​ថាម​ពល​អគ្គី​សនី​នឹង​ឆ្លង​កាត់​អង្គ​ភាព​ត្រួត​ពិ​និត្យ​សុ​វត្តិ​ភាព​ស្តង់​ដា​ ISO ។
  7. រថយន្ត​អង្គរ​ មាន​តម្លៃ​ប្រ​មាណ​ពី​ ៥ ០០០​ដុល្លា​ឡើង​ទៅ​។

លក្ខណៈ​ខាងក្នុង​

  1. មាន​លេខ​កូដ​សម្ងាត់​សំ​រាប់​ស្កេន​ក្រ​យៅ​ដៃ​បាន​ចំ​នួន​៥០​ និង​មិន​ប្រើ​កូន​សោរ​។
  2. មាន​កុង​ទ័រ​ប្រាប់​ពី​ភាគ​រយ​ថាមពល​អា​គុយ​ នុង​មាន​កុង​ទ័រ​ប្រាប់​ពី​ចម្ងាយ​ផ្លូវ​សម្រាប់​ថាម​ពល​ដែល​នៅ​សល់​។
  3. មាន​បំ​ពាក់​ប្រ​ព័ន្ធ​អេ​ឡិច​ត្រូ​និច​ ដោយ​ប្រើ​ថាម​ពល​ពី​ ១២V  – ២៤V  និង​ ២០០​V  ៤០០​V  តម្រូវ​ទៅ​តាម​ប្រ​ភេទ​រថយន្ត​។
រថយន្ត​អង្គរ​ ប្រើ​ប្រាស់​ថាមពល​អគ្តី​សនី​ អាច​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​ការ​ចំ​ណាយ​ទៅ​លើ​ប្រេង​ឥន្ធនៈ​ បាន​ចំ​នួយ​៨០​ភាគ​រយ​
(​ជា​ពិសេស​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​ការ​បំ​ពុល​បរិ​ស្ថាន​)​
អត្ថបទ​ខ្លះ​ៗ​មក​ពី​ខិត្ត​ប័ណ្ណ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​

 

មឈ្ឈុសទឹក​ភ្នែក​

បានស្តាប់​អ្នក​គ្រូ​ប្រ​វត្តិ​ខ្ញុំ​និ​យាយ​រឿង​កាល​ពី សាម​សិប​ផ្លាយ​ឆ្នាំ​មុន​ ពិត​ជា​ធ្វើ​អោយ​អារ​ម្មណ៍​ខ្ញុំ​ទួញ​សោក​ទៅ​តាម​ពាក្យ​ពេចន៍​ខ្លោច​ផ្សារ​របស់​អ្នក​ដែល​បាន​បាត់​បង់​ជី​វិត​ព្រម​ទាំង​ជន​ព​លី​ជី​វិត​ជូន​ជាតិ​មាតុ​ភូមិ​ទាំង​នោះ​ ខ្ញុំ​បាន​ចង់​ចាំ​នូវ​រឿង​រ៉ាវ​ខ្លះ​របស់​គាត់​ដែល​បាន​និ​យាយ​ប្រាប់​ដល់​កូន​សិស្ស​ក្នុង​ថ្នាក់​ខ្ញុំ​ថា​

គាត់​មាន​បង​ប្រុស​នឹង​បង​ស្រី​ព្រម​ទាំ​ងម្តាយ​របស់​គាត់​ដែល​បាន​រស់​នៅ​ស៊ូ​ទ្រាំ​បៀម​ទុក្ខ​ទោស​នៅ​ក្នុង​សម័យ​ពល​ប៉ត​ដ៏​សែង​ឈឺ​ផ្សា​រ​នោះ​ដែរ​ ដោយ​ការ​ចង់​បាន​ជី​វិត​តរស់​នៅ​ត​ទៅ​មុខ​ទៀត​ បង​ប្រុស​របស់​អ្នក​គ្រូ​បាន​ស្មគ្រ​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​បំ​រើរ​នឹង​យក​ចិត្ត​ដល់​ពល​ពត​ទាំង​នោះ  ពេល​ខ្លះ​គាត់​ទៅ​ធ្វើ​សរសៃរ​យក​ចិត្ត​ពួក​វា​ លូន​ក្រាប​ដូច​សត្វ​ ដោយ​សារ​តែ​រោគ​អត់​ចំ​នី​គ្រប់​គ្រាន់​គាត់​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​ ហើម​ខ្លួន​ដូច​សព្ធ​ ពេល​ដែល​ពល​ប៉ុត​ទាំង​នោះ​យល់​ថា​ប្រើ​ការ​លែង​បាន​ក៏​យក​គាត់​ទៅ​ដាក់​ចោល​ក្រោម​ដើម​ស្លែង​មួយ​ដែល​នៅ​មាត់​ព្រៃ​ ទម្រាំ​តែ​គ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ក៏​ទៅ ទទួល​ទាំង​កែវ​ភ្នែក​នៅ​ជាប់​ឆ្កឹង​សំ​លឹង​មើ​លទៅ​បង​ប្រុស​ដែល​ ដេក​បើក​ភ្នែក​ភ្លឺសៗ​សំ​លឹង​មើល​មក​មុខ​គាត់​ ហាក់​ចង់​អោយ​គាត់​ជួយ​ ​សភាព​ហើម​ស្ពីង​ ទាំង​មាន​សត្វ​អង្គ្រង​ ស្រ​មោច​វា​ពាស​ពេញ​កាយ​ គាត់​ឈរ​មើ​លស​ភាព​ទាំង​នេះ​មិន​បាន​ក៏​ខំ​ក្រៀ​កាយ​បង​ប្រុស​យក​ទៅ​ខ្ទម​ មិន​បាន​ពិរ​ថ្ងៃ​ផង​បង​គាត់​ក៏​ត្រូវ​បាន​ស្លាប់​បាត់​ទៅ​ រឿង​ដែល​ចាំ​មិន​ភ្លេច​នៅ​ក្នុង​អា​រម្ម​ណ៍​គាត់​គឺ​មាន​មិន​ចេះ​ចប់​ គេ​បង្ខំ​អោយ​គាត់​ច្រូត​ស្រូវ​ទាំង​ហាល​ភ្លៀង​ គាត់បាន​នៅ​ក្រ​សោប​ក្នុង​ដៃ​ម្តាយ​គាត់កណ្តាល​វាល​ស្រែ​ ​រហូត​ដល់​រាំង​ភ្លៀង​ទើប​ពួក​នោះ​អោយ​ធ្វើ​ការ​បន្ត​ទៀត​គ្មាន​ឈប់​​ ចំ​នែក​ឯ​បង​ស្រី​របស់​គាត់​វីញ​ត្រូវ​បានពួក​វា​ចាប់​ចង​​រទេះ​សេះ​អូស​តាម​ភូមិ​ (ហើយ​វា​បាន​បស់​សំ​ដី​មក​ថា​ អោយ​មើល​មុខ​ពួក​អា​ចោរ​ក្បត់​)​ ដោ​យ​សារ​តែ​គាត់​បាន​រើស​យក​កំ​ទេច​ដំ​ឡូង​ដែល​វា​​បាន​បស់​ចោល​នៅ​ក្នុង​ភ្នក់​ចំ​បើង​ នេះគឺ​ជា​រឿង​សង្ខេប​ខ្លី​របស់​គាត់​ដែល​បាន​ចែក​ចាយ​មក​អោយ​កូន​ខ្មែរ​ជំ​នាន់​ក្រោយ​បាន​យល់​ដឹង​នៅ​ភាព​ឈឺ​ផ្សារ​កន្លងដែល​បាន​កើត​មាន​មក​លើ​កូន​ខ្មែរ​ជាង​សាម​សិប​ផ្លាយ​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​នេះ​ ភាព​ក្តុក​ក្តួល​ទាំង​នេះ​សង្ឃឹម​ថា​កូន​ខ្មែរ​ទាំង​អស់​នឹង​ចង់​ចាំ​ថា​វា​គឺ​ជា​ថ្ងៃ​កំ​ណើត​ទី​២​របស់​ពួក​យើង​ចុះ​……………………..